Skuteczne metody leczenia uzależnienia od alkoholu

Terapia uzależnienia od alkoholu może wykorzystywać różne techniki psychoterapeutyczne. Jedną z nich jest działanie sugestiami, czyli hipnoza. Jest to stan, w którym osoba badana jest zdolna do specyficznego reagowania na te sugestie, w swoim zachowaniu, percepcji i pamięci. Czy hipnoza może być skuteczna w przypadku zespołu uzależnienia od alkoholu?

Forma interakcji międzyludzkiej ważnym elementem terapii

terapia hipnoząWyniki niektórych badań wykazują, że zahipnotyzowany ulega pewnym zmianom w świadomości, które są podobne jak w upojeniu alkoholowym, lub senności. Inny jest jednak mechanizm ich powstawania. W przypadku hipnozy jest to działanie sugestiami, prowadzącymi do silnego skoncentrowania uwagi badanego na sytuacji hipnotycznej. Częściowo prowadzi to do stanu deprywacji sensorycznej. Oznacza to, że hipnotyzowany przestaje reagować na inne bodźce, niż hipnotyczne. Okazało się, że hipnoza zarówno jako samodzielna technika jak i element psychoterapii jest skuteczna w eliminowaniu niepożądanego objawu, jakim jest patologiczne nadużywanie alkoholu. Czynnikiem terapeutycznym jest wówczas treść sugestii, a nie fakt wystąpienia hipnozy. Jest to więc terapia hipnozą, a nie oddziaływanie w czasie jej trwania. Stosując ją można uzyskać np. znaczącą redukcję niepokoju lub stresu. Można również wykorzystać hipnozę do zmian nastawienia uzależnionego do leczenia i swojego nałogu. Terapia hipnozą zespołu uzależnienia od alkoholu jest metodą znaną już od bardzo dawna. Pierwsze doniesienia na ten temat zostały przedstawione w 1884roku, a w Polsce pod koniec XIX wieku. Porównując skuteczność różnych metod leczenia, istnieją badania, w których wykazano, że 25% pośród uzależnionych od alkoholu i leczonych hipnozą, oraz farmakoterapią nie wróciło do nałogu, przez co najmniej 24 miesiące.

Natomiast, gdy stosowano samą farmakoterapię, tylko 10% pacjentów wytrzymało bez picia nie cały rok. Biorąc pod uwagę te wyniki, warto również zwrócić uwagę na czynniki niehipnotyczne takie jak: motywacja do terapii, oddziaływanie środowiskowe na pacjenta, stopień uzależnienia, oraz predyspozycje osobowościowe.